Bawer Agirî

Ji rojan re kul im bêminet dikevim cirnê êşê serê xwe didim ber xençeran û deh caran xwe dikujim bi wêneyê te yê nîvîmayî yê ku min bi zorê ji te standî xwe ji nû ve format dikim her roj serê xwe dixim belayê bi belawelayan re bi zimanê xwe yê nîvzindî dîfaê hebûna te dikim ez nizanim ez ê çi xweliyê li serê xwe bikim ji bilî te ez di hemêza her şeveke bîj de radizêm û xwe ji kendalê melodiyên kilaman de davêjim... Bawer Agirî

Bajarê ku ez lê me tirsonek e hez li rojê jî nikare bi azad bigere li jiyanê gefan dixwin peyivîn qedexe ye laşên pisîkên bêxwedî di binê lastîkên erebeyên lezgîn de diperçiqin li sûkan mirov ji ber gaza pîşesaziya ne pêwîst difetisin kirîza dilan bûye jirêzê mirin erzan erzan digere li fêzê li bajarê ku ez lê me her tişt lezgîn e ajokar, dikandar, mendîlfiroş û avfiroş li vir hevfiroş jî pir in... ez navê te ji xwe re dikim ''pîroz'' çavên te ji xwe re dikim ''qiblegeh'' kefa destê te ji xwe re dikim ''jîngeh'' xwedawenda bedewiyê! hinekî din jî sebirê bide min... Bawer Agirî