Ana içeriğe atla

Bila Mamoste li Zarokan Nexin ji Wan Hez bikin

Dema ku em piçûk bûn, ji ber ku me tirkî nedizanî û me ji mamoste tiştek fêm nedikir, wî bi awayekî dijwar li me dixist. Bi taybetî mamosteyekî bi navê Kenan ji Yozgatê bû, pir li me dixist. Zilam nedigot ev dev e, ev poz e yan jî ev serî ye, ku biketa ber lê dixist. Guhên me kaş dikir, me li ser lingekî dihişt û bi şivê li dest û neynokên me dixist.
Mirov digot qey ev zalim bi taybetî anîne gund ji bo ku li zarokan bixe, bi cî kirine (paşê eşkere bû ku kesên mîna wî ji bo ku zarokên kurdan bikin tirk şandine kurdistanê) ez ê li vê derê nekevim nava mijara kî kê çima şandiye, ji ber ku tê zanîn.

Heke em dîsa werin ser mamoste (!) wî zarokên jîr an jî yên bi dilê xwe li refê pêşîn dida rûniştandin ên ne li gorî dilê wî bûna jî li refên dawî dida rûniştandin. Cihêkariyeke mezin dixiste navbera zarokan. Ez li refê duyemîn rûdiniştim. Li refên dawî çend zarok hebûn ku bi taybetî hevalê Mistefa gelekî lêdan dixwar.

Tê mîra min mamoste Kenan carekî hêrs bû, pêşa çakêtê xwe xiste ber diranên xwe yên mîna kûçikan qalind, zer û rizî qîr kir got: ''Hooo hanzo! Mistooo tu çi diaxivî heywanê kurê heywanan!'' dûre pênûs û jêbir avête serê wî. Mistoyê reben ji tiran kete binê masê.
Rojekê nîvro çend kesên ji gundê Şêx Brahîm bûn (ew gund li jora gundê me ye) birek kerên bibar di gundê me re derbas dikirin. Di barên wan keran de kelem hebûn. Di wê navberê de bêhvedan bû. Em zarokên dibistanê, me da pey wan keran. Ji ber ku di gundê me de ker tune bûn, keran pir bala me dikişand. Heke mirov zarok be, her tişt nedîtebe, tiştên xerîb pir bala mirov dikişîne.

Mamoste Kenan li ber dibistanê dît ku em li pey keran ketine, bû qîrewîra wî û gazî me kir. Dema ku me dengê wî bihîst, me ji tirsan dev ji keran berda û em ber bi wî ve çûn. Îcar ê ku di ber wî re derbas dibû lêdan dixwar.

Dor hate min û ez bi lez di ber wî re derbas bûm. Bi derbasbûna min re wî texteyek li qûna min xist. Di bêrîka şalê min de pênûs, jêbir û vekirox hebû. Min destê xwe da wan ka şikestine yan na. Min ew ji bêrka xwe derxistin, dîtina ku min dît, xwezî min nedîta gişk şiksetibûn. Ez neketibûm derdê lêdanê, lê ez ketibûm derdê pênûs û vekiroxê. Ez wê demê ji ber şikestina wan pir xemgîn bûbûm.

Wekî encam ev nivîs têra vegotina zilma wî mamosteyî nake. Her wiha mamostyên din jî wekî wî bûn. Belkî di nivîseke din de ez ê behsa yên din jî bikim.

Bawer Agirî 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Alfabeya kurdî (denganiya kurdî 1)

Navê Min Çi ye?

Min berî niha jî behsa girîngiya zimên kiribû û li ser vê yekê nivîsek nivîsî bû. Ez niha jî dixwazim balê bikêşim ser ziman û bi kurtasî çend gotinan bibêjim. Her wekî min berê jî gotibû ziman hêmana bingehîn a ragihandinê ye. Mirov bi rêya ziman fikir, hest û ramanên xwe tîne ziman û têkiliyan bi hev re datîne. Ziman pira di navbera paşeroj û pêşerojê de ye. Bêyî ziman têkiliya mirovan ne mimkun e bi rêk û pêk pêk were. Ziman endamên civakekê bi hev ve girêdide û di navberê de dibe navgîna sereke.

Niha kî dikare bêyî axaftinê yan jî nivîsandinê pênaseya atomê bike? Yan jî kî dikare bêyî axaftinê bîrkariyê bi mirovan bide fêmkirin? Bêguman ev ne mimkun e. A li vê derê em pê dihisin ku ziman,  axaftin, xwendin û nivîsandin çi qas girîng in. Hemû gelê cîhanê bi vê rastiyê hisiyane, loma jî her sal butçeyeke pir mezin ji bo perwerdehiyê vediqetînin. Elbet em niha bi vî şiklê xwe û rewşa xwe ya heyî nikarin pereyekî pir mezin ji bo perwerdehiyê veqetînin, lê gelo em ji bo perwerdehiyeke…

Hînkarî / Egzersîz

Ji bo ku peyv bi awayekî xweşik, zelal û herikbar ji devê mirov derkeve divê egzersîz bê kirin. Gelek bêjer, stranbêj, şanoger û rêveber egzersiza henaseyê û tîpan dikin. Heke em jî rojê çend caran tîpên dengdêr bi yên dengdar re bideng bi lêv bikin û her roj dubare bikin, piştî demekê em ê di axaftina xwe de guhertineke mezin bibînin. Her wiha divê em hînî awayê derxistina dengan yanî tîpan jî bibin. Lê di vir de bikaranîna henaseyê jî girîng e. Divê em henaseyeke rast bidin û bistînin. Ji bo vê henaseya diyaframê tê tercîhkirin.  Bo nimûne, tîpa ‘’o’’ tîpeke dengdêr e. Bi tena serê xwe tê bilêvkirin. Divê em awayê derketina wê zanibin. Tîpa ‘’o’’ ji şikefta dev bi tena serê xwe derdikeve. Ji bo derxistina vî dengî mirov devê xwe kêmekî ji hev vedike, kêlekên lêvan datîne ser hev, lêvan bi pêş de dibe, lê ne ber bi jêr ve, rasterast û dûre ji şikefta dev dengê ‘’o’’ derdixe.  Gelek kes dengê ‘’o’’ bi devê girtî bi lêv dikin ango lêvên wan ser hev in, bi lêv dikin. Ev awayê derxitina v…